"singiel,
powołanie, moda czy choroba?"
singli
coraz więcej
z Bartłomiejem Dobroczyńskim,
psychologiem z Uniwersytetu Jagiellońskiego,
rozmawia redakcja LISTU
psychologiem z Uniwersytetu Jagiellońskiego,
rozmawia redakcja LISTU
Dlaczego coraz więcej ludzi ma problem ze znalezieniem partnera?
Bo żyjemy w kulturze, która preferuje związki płytkie i przelotne. Dla kapitalizmu korporacyjnego – mówię o negatywnym przykładzie kapitalizmu, który funkcjonuje u nas od pewnego czasu – ideałem jest człowiek samotny, singiel.
Bo żyjemy w kulturze, która preferuje związki płytkie i przelotne. Dla kapitalizmu korporacyjnego – mówię o negatywnym przykładzie kapitalizmu, który funkcjonuje u nas od pewnego czasu – ideałem jest człowiek samotny, singiel.
bliskość tak,
ale się boję
JACEK PRUSAK SJ
Kiedy ktoś mówi „jestem singlem”, najczęściej chce powiedzieć, że nie jest w żadnym stałym związku. Często jednak takie stwierdzenie zawiera w sobie bardzo duży ładunek emocjonalny: „Jestem sam, ale tego stanu nie akceptuję, nie życzę sobie, żeby tak wyglądało moje życie”
nie jest dobrze,
żeby człowiek był sam
MIROSŁAW PILŚNIAK OP
Dzwoni telefon:
Czy mogę z księdzem porozmawiać?
Podobno ksiądz zajmuje się takimi sprawami... Chciałabym prosić o radę... Dlaczego mam zostać sama? Czy jestem jakaś inna?
– Czy to pilne?
– Nie, właściwie się nie spieszy. Może być za miesiąc albo dwa. Jestem taka zapracowana...
Czy mogę z księdzem porozmawiać?
Podobno ksiądz zajmuje się takimi sprawami... Chciałabym prosić o radę... Dlaczego mam zostać sama? Czy jestem jakaś inna?
– Czy to pilne?
– Nie, właściwie się nie spieszy. Może być za miesiąc albo dwa. Jestem taka zapracowana...
jak wielu z nas…
ZBIGNIEW WAŻYDRĄG
“Ojciec mój był dobrym cieślą, ale go nie pamiętam. Umar jak byłem malutki. Był wdowcem, jak się ożenił z mojom mamą. Gdzieś w Radomiu mom brata, ale nie po moi mamie. Nie wiem nawet czy żyje. Miołem braci i siostry, ale poumirali jako dzieci. Jo byłem ostatni. Jak przywieźli mnie ze chrztu, to krzestni oknem do izby wsadzali, żebym nie umar. I żyje, ale co to za życie samemu w lesie. Mama umarła, a krzesnomatka za lasem. U niej mieszkałem w każdo zime. Było nom razem dobrze. Ona była jak mama, ale umarła. Wpuścili ją do dołka i wszystko się skończyło. Teroz przychodzi w nocy do mnie i tłuce sie w kącie izby. Przychodzi po mnie. Chce mnie zabrać za sobą. Jo już długo nie pożyje. Mówie ci, może ze dwa lata. Potem mnie zakopio jak mame, jak krzesnomatke. Pochowaj mnie w Jasieniu w grobie moi mamy! Pochowasz mnie?” – To pytanie postawił mi wiele razy, wpatrując się przenikliwie w moje oczy
