z o. JACKIEM PRUSAKIEM,
jezuitą, teologiem, psychoterapeutą
rozmawia Marta Wielek

Ojcze, w księgarniach można spotkać wiele poradników, które próbują nam pomóc w odkrywaniu, poznawaniu siebie. Skąd bierze się w nas przekonanie, że za słabo siebie znamy?
Nie zgodziłbym się ze stwierdzeniem, że wszyscy mamy świadomość, że znamy siebie za mało, a co za tym idzie – odczuwamy potrzebę poznawania siebie. Z prowadzonych w Polsce badań wynika raczej, że większość z nas uważa, że zna siebie całkiem nieźle.

ANNA ŚWIDERKÓWNA

Przybył do Egiptu jako niewolnik, sprzedany przez własnych braci, którzy znienawidzili pewność siebie młodego wówczas chłopca i którym obrzydło zbyt częste okazywanie właśnie jemu miłości przez ojca. Początkowo chcieli go nawet zabić, potem jednak wrzucili do suchej studni i przy pierwszej okazji sprzedali arabskim kupcom. Los, jaki mu w ten sposób zgotowali, mógł się okazać gorszy od śmierci

TOMASZ KWIECIEŃ OP

Ten święty Starego Przymierza w niczym nie przypomina bohatera pobożnych opowieści hagiografi cznych. Jest antybohaterem. Nie ma w nim niczego wielkiego. Jeśli jest w ogóle ikoną czegokolwiek, to duchowej tępoty i nieposłuszeństwa. Jest, jak mówi Psalmista, jak muł bez rozumu, można go okiełznać tylko wędzidłem (Ps 32, 9)

MIROSłAW PILSNIAK OP

Historia Dawida jest długa i skomplikowana. Przeplata się z historią pierwszego izraelskiego króla Saula, który wskutek grzechów utracił łaskę Bożą i jego misja musiała się skończyć porażką. Dawid jest figurą Chrystusa, czyli obrazem i zapowiedzią Jego postaci. Jest także figurą każdego chrześcijanina, czyli proroczym obrazem naszego życia. Hans Urs von Baltasar pisze, że Dawid jest postacią modelową : jeżeli już gdzieś idzie – zajdzie daleko, jeżeli upada, to na samo dno.