MARTA WIELEK

Niedzielna Msza św. w przyklasztornym kościele na wsi. Pozornie niczym nie różni się od tych w innych kościołach, może tylko tym, że co jakiś czas rozbrzmiewa chorał gregoriański. Śpiew inicjują mnisi, ale włączyć może się każdy - nuty leżą na wszystkich ławkach. Sporo osób próbuje. Słychać mocne, donośne, zaskakująco melodyjne męskie głosy. Pierwszych kilka rzędów ławek zajmują niemal wyłącznie mężczyźni - w różnym wieku, z obrączkami na palcach i bez nich. Nie ma ani jednej starszej pani

MARTA WIELEK

Energiczne mieszkanki pewnej małej miejscowości poprosiły księdza proboszcza, by pozwolił im urządzić siłownię w jednej z sal domu parafialnego. Gdy się zgodził, zaczęły się tam regularnie spotykać na gimnastyce. Żeby jednak było bardziej pobożnie, postanowiły zawiązać wspólnotę. W ten sposób udało im się połączyć dwie sfery: zrobić coś dla ciała i coś dla ducha

z ks. Jackiem Stryczkiem,
duszpasterzem studentów, ludzi biznesu,
prezesem Stowarzyszenia WIOSNA
rozmawia Marta Wielek

Pamiętam spotkania w prowadzonym przez Księdza duszpasterstwie akademickim przy krakowskim kościele św. Anny. Siedzieliśmy w małej salce, niemal w ciemnościach - jedynie przy świeczce. Najpierw słuchaliśmy Księdza konferencji nagranej na kasetę magnetofonową. Potem trochę ze sobą dyskutowaliśmy, opowiadaliśmy o swoim życiu, modliliśmy się. Tyle. Teraz rozmawiamy w siedzibie Stowarzyszenia WIOSNA, które prowadzi akcję Szlachetna Paczka i całoroczne programy edukacyjne dla dzieci i dla młodych biznesmenów. Zupełnie inna atmosfera, inne duszpasterstwo...
Kiedy byłem duszpasterzem u św. Anny, tak wiele osób przychodziło do mnie, aby porozmawiać, szukać pomocy, że drzwi niemal się nie zamykały. W zasadzie spędzałem cały swój dzień w trzech miejscach: w mieszkaniu - na tych rozmowach, na plebanii - w czasie posiłków, i w kościele - na modlitwie. Zdarzało się, że przez miesiąc nie udawało mi się wyjść na ulicę. Nie spotykałem się właściwie z nikim spoza tego środowiska.

EWA KROKOSZ

Gdy dwa lata temu wyjeżdżałam na kilka miesięcy do Kanady, znajoma siostra dominikanka zachęcała mnie do odwiedzenia katolickiej wspólnoty, która działa w pobliżu Toronto. Sama nie wiem dlaczego, ale zaledwie po kilku dniach pobytu w Kanadzie wybrałam się do siedziby Madonna House w Combermere