czy aniołowie
ingerują w nasze życie?
KS. JAN MACHNIAK
Na temat aniołów istniało zawsze sporo spekulacji. Zastanawiano się nad tym, jacy są, jak wyglądają, a nawet ile ważą. Rozważania takie zwykle nie prowadziły daleko. Samo Objawienie mówi o aniołach tylko tyle, że istnieją, wypełniają wolę Bożą, są dobrymi duchami i mogą jakoś na nas wpływać
Św. Augustyn pisał, że określenie „anioł” odnosi się nie tyle do natury, co do funkcji, jaką pełni on wobec człowieka. Etymologicznie, anioł to „posłany”, posłaniec Boga, a jednocześnie ten, który chroni człowieka przed złem, ostrzega przed nim i pomaga odciąć się od zła.
O naturze anioła wiemy tyle, że jest czystym duchem. W przeciwieństwie do człowieka, który ma naturę duchowo-cielesną, anioł nie posiada postaci materialnej. Możemy go sobie wyobrażać, a nawet „widzieć” jako pięknego mężczyznę czy piękną kobietę, ale będzie to zawsze tylko obraz. To, że anioł nie jest materialny, nie oznacza jednak, że nie może działać w naszym świecie. Spróbujmy pomyśleć o aniele jak o jakiejś formie duchowej energii: światło przechodzi przez szybę, a jednocześnie jest całkiem konkretnym bytem, potrafi przecież ogrzać mur. Oczywiście jest to tylko analogia. Anioł jest bytem duchowym.
Postać anioła często kojarzona jest z kimś, kto może wkroczyć w sytuacji kryzysowej, ustrzec nie tylko przed złem moralnym, ale zewnętrznym, obiektywnym. Anioł jednak nie poddaje się spekulacji rozumu.
Anioł jako istota duchowa przede wszystkim oddziałuje na naszą sferę duchową, na naszą wolę i umysł. Może się to dziać na wiele sposobów. Anioł może nawet posłać do nas drugiego człowieka, jednak najczęstszą formą jego ingerencji jest natchnienie. Źródłosłów słowa „tchnąć” sugeruje pewien rodzaj duchowego przekazu. Anioł może tchnąć w nasz umysł jakąś dobrą myśl po to, aby pociągnąć nas w stronę dobra. Natchnienie jest pewną podpowiedzią, pomocą w rozróżnieniu dobra i zła. Jest ukazaniem właściwej drogi albo też ostrzeżeniem przed złą. Anioł szanuje jednak wolność człowieka i nigdy nie działa wbrew jego woli. To, jak bardzo człowiek jest otwarty na działanie anioła i jak ostatecznie postąpi, zależy od niego samego.
- fragment
O naturze anioła wiemy tyle, że jest czystym duchem. W przeciwieństwie do człowieka, który ma naturę duchowo-cielesną, anioł nie posiada postaci materialnej. Możemy go sobie wyobrażać, a nawet „widzieć” jako pięknego mężczyznę czy piękną kobietę, ale będzie to zawsze tylko obraz. To, że anioł nie jest materialny, nie oznacza jednak, że nie może działać w naszym świecie. Spróbujmy pomyśleć o aniele jak o jakiejś formie duchowej energii: światło przechodzi przez szybę, a jednocześnie jest całkiem konkretnym bytem, potrafi przecież ogrzać mur. Oczywiście jest to tylko analogia. Anioł jest bytem duchowym.
Postać anioła często kojarzona jest z kimś, kto może wkroczyć w sytuacji kryzysowej, ustrzec nie tylko przed złem moralnym, ale zewnętrznym, obiektywnym. Anioł jednak nie poddaje się spekulacji rozumu.
Anioł jako istota duchowa przede wszystkim oddziałuje na naszą sferę duchową, na naszą wolę i umysł. Może się to dziać na wiele sposobów. Anioł może nawet posłać do nas drugiego człowieka, jednak najczęstszą formą jego ingerencji jest natchnienie. Źródłosłów słowa „tchnąć” sugeruje pewien rodzaj duchowego przekazu. Anioł może tchnąć w nasz umysł jakąś dobrą myśl po to, aby pociągnąć nas w stronę dobra. Natchnienie jest pewną podpowiedzią, pomocą w rozróżnieniu dobra i zła. Jest ukazaniem właściwej drogi albo też ostrzeżeniem przed złą. Anioł szanuje jednak wolność człowieka i nigdy nie działa wbrew jego woli. To, jak bardzo człowiek jest otwarty na działanie anioła i jak ostatecznie postąpi, zależy od niego samego.
- fragment
