"spowiedź,
czyli wyznanie tego, co jest w nas bez sensu"
Znaleźć swoją wyspę
ELA KONDERAK
Rosyjski film pt. „Wyspa" w reżyserii Pawła Łungina powstał w 2006 r. Szybko zdobył uznanie widzów i wiele nagród na różnych festiwalach. Trudno się temu dziwić, jest to bowiem film niezwykły. Przede wszystkim jest odważny. W czasach, gdy mówienie o duchowości chrześcijańskiej jest raczej źle wdziane (o sprawach duchowych i religijnych kino opowiada używając zazwyczaj fantastyki), „Wyspa" ma odwagę pokazywać modlitwę psalmami i roztrząsać subtelności ludzkich sumień otwartych na Boga
Na wyspie
ANDRZEJ KAMIŃSKI OP
Głównym bohaterem rosyjskiego filmu „Wyspa" jest mnich Anatol, ale opowieść koncentruje się również na dwóch innych mieszkańcach klasztoru: Hiobie, który jest ekonomem i zarządcą klasztoru oraz Filarecie, który jest przełożonym. Patrząc na te trzy osoby widzimy trzy drogi dojrzewania duchowego, właściwe również nam
pokuta jest tylko
dla zakochanych
z ks. Stefanem Czermińskim,
cenionym spowiednikiem, opiekunem Ruchu Rodzin Nazaretańskich
cenionym spowiednikiem, opiekunem Ruchu Rodzin Nazaretańskich
Anatol, bohater filmu Pawła Łungina „Wyspa", pokutuje całe życia za grzech popełniony w młodości. Nam pokuta kojarzy się z modlitwą po spowiedzi. Czym właściwie jest pokuta?
Czym innym jest postawa pokuty, pokuta, jako element sakramentu pojednania i zadośćuczynienie. Postawa pokuty wyraża się w pamiętaniu o tym, że jesteśmy grzesznikami i że nie możemy się obejść bez Chrystusa.
Czym innym jest postawa pokuty, pokuta, jako element sakramentu pojednania i zadośćuczynienie. Postawa pokuty wyraża się w pamiętaniu o tym, że jesteśmy grzesznikami i że nie możemy się obejść bez Chrystusa.
opowieść
o pokutnikach
MARTA WIELEK
Wielki Piątek. Trzydziestu mężczyzn w białych tunikach rusza główną ulicą miasta. Ich twarze są ukryte pod białymi spiczastymi kapturami. Idą boso, z odsłoniętymi plecami, niektórzy potykają się o przywiązane do nóg łańcuchy. W pewnym momencie wszyscy zaczynają rytmicznie chłostać swoje plecy pięciokilowymi biczami z powrozów. Jedno uderzenie z lewej, jedno z prawej. I znowu: z lewej, i z prawej... Po około tysiącu uderzeń towarzyszący mężczyznom pomocnicy wymierzają im dwa dodatkowe ciosy w lędźwie tzw. gąbką, czyli kawałkiem pszczelego wosku z zatopionymi w nim sześcioma odłamkami szkła. Nie wiadomo ani kim są pokutnicy, ani za jakie przewinienia zadają sobie taki ból
